12592466_1249200618441180_6617557716386683913_n

ο θείος Αρχύτας

«όποιος μπορεί να αναλύσει όλα τα γένη των όντων σε μια και την αυτή αρχή και πάλι να τα συνθέσει και να τα αριθμήσει κατά σύνολα, αυτός μου φαίνεται πως είναι σοφότατος και παναληθέστατος, και ότι επιπλέον έχει ανακαλύψει ένα καλό παρατηρητήριο από το οποίο θα είναι ικανός να ατενίζει τον Θεό και όσα έχουν καταχωριστεί στην συστοιχία του και την τάξη του, και έχοντας εξασφαλίσει έτσι στον νου του αυτή την πλατιά οδό, να τρέχει ευθεία και να ολοκληρώνει την πορεία του συνάπτοντας τις αρχές με τα πέρατα και διακρίνοντας ότι ο Θεός είναι η αρχή, το τέλος και η μέση όλων όσων ολοκληρώνονται σύμφωνα με τη δικαιοσύνη και τον ορθό Λόγο.»
—Βλ. Αρχύτας «Περί σοφίας» —

«Εδώ ο Αρχύτας προσδιορίζει με σαφήνεια τον τελικό σκοπό της θεολογικής προτροπής, αρνούμενος να σταματήσει στις πολλαπλές αρχές και σε όλα τα γένη του όντως Όντος, αλλά έχοντας την προθυμία να αναλύσει τα πάντα σε μια και την ίδια αρχή, διαιρώντας μετά από αυτή τη μια αρχή με βάση έναν ορισμένο αριθμό αυτά που βρίσκονται κοντά στο Ένα και εξετάζοντας έτσι συνεχώς αυτά τα οποία απομακρύνονται περισσότερο και διαχωρίζονται, έως ότου αριθμήσει κατά σύνολα το πλήθος σε αυτά που είναι σύνθετα και έχουν συσταθεί από πολλά. Και προχωρώντας με αυτόν τον τρόπο και προς την μια και προς την άλλη κατεύθυνση, είναι πια ικανός να ανεβαίνει από το πλήθος στο Ένα και να κατεβαίνει από το Ένα προς το πλήθος. Επειδή αυτό που κυρίως αποζητούμε είναι η αλήθεια και η σοφία, όταν μας προτρέπει σε μια τέτοια επιστήμη λέει ότι είναι σοφότατος και παναληθέστατος αυτός που, κατέχοντας αυτή την διαιρετική επιστήμη μέσω των πρώτων Ειδών και γενών, τα συγκεντρώνει όλα στο Ένα μέσω της επιστήμης των ορισμών, και είναι ικανός να παρατηρεί το Ένα, που είναι ο σκοπός κάθε στοχασμού. Και επιπρόσθετα ένα ακόμη όφελος σημαντικότερο και από αυτό, ότι από εκεί σαν από κάποιο παρατηρητήριο μπορεί να ατενίζει τον Θεό και όσα βρίσκονται στην συστοιχία του Θεού. Γιατί αν ο θεός είναι επικεφαλής κάθε αλήθειας και ευδαιμονίας και ύπαρξης και αιτίας και αρχής, για αυτό πρέπει να πασχίζει κανείς να κατακτήσει κυρίως εκείνη την επιστήμη μέσω της οποίας θα τον ατενίσει καθαρά, μέσω της οποίας θα βρει την πλατιά οδό που οδηγεί προς αυτόν και μέσω της οποίας θα συνδέσει τα τέλη με τις αρχές. Διότι αυτή η ζωή και ευδαιμονίας είναι τελειότατη, η οποία δεν διακρίνει ξεχωριστά τα τελευταία από τα πρώτα, αλλά συλλαμβάνει μαζί αυτά τα δυο και περικλείει μαζί τις αρχές, το τέλος και τη μέση. Διότι τέτοια είναι η θεία αιτία, στην οποία οφείλουν να προσηλωθούν αυτοί που πρόκειται να ευτυχήσουν. Έτσι λοιπόν η προτροπή, έχοντας διατρέξει τα πάντα, αυτά που είναι μέσα μας και μέσα στην Φύση και, με δυο λόγια, όλα τα όντα, συγκεφαλαιώνει όλες τις μεθόδους σε μια, στην ανύψωση που επέρχεται προς τον Θεό.»
—Βλ. Ιάμβλιχος «Προτρεπτικός επί Φιλοσοφία, 22.17 – 23.5»—

Both comments and trackbacks are currently closed.