Πρόκλος : Ύμνος κοινός Εκάτης και Ιανού


«Χαίρε, μητέρα των θεών, πολυώνυμη, καλιγένεθλλη. Χαίρε, Εκάτη προθυραία, που έχεις μέγα σθένος. Αλλά και εσύ χαίρε, Ιανέ προπάτορα, άφθιτε Ζευς, χαίρε ύπατε Ζευς. Κάντε λαμπερή την πορεία του βίου μου γεμάτη με αγαθά, αποδιώξτε τις κακές νόσους από τα μέλη μου. Και την ψυχή μου που τριγυρνάει σαν τρελή περί την χθόνα, έλξτε την μόλις καθαρθεί με τις τελετές που εγείρουν τον νου. Ναι, σας ικετεύω, δώστε το χέρι σας και δείξτε τα θεόπνευστα μονοπάτια σε εμένα που τα αναζητώ. Να αντικρίσω το πολύτιμο φως, με το οποίο μπορεί να φύγω από την κακότητα της σκοτεινής γενέσεως. Ναι, σας ικετεύω, δώστε το χέρι σας, και εμένα που είμαι εξαντλημένος οδηγήστε με με τους ανέμους στον όρμο της Ευσέβειας. Χαίρε, μητέρα των θεών, πολυώνυμη, καλιγένεθλλη. Χαίρε, Εκάτη προθυραία, που έχεις μέγα σθένος. Αλλά και εσύ χαίρε, Ιανέ προπάτορα, άφθιτε Ζευς, χαίρε ύπατε Ζευς.»

       H 6.1 ` to     H 6.15  Χαῖρε, θεῶν μῆτερ, πολυώνυμε, καλλιγένεθλε· χαῖρ᾽, Ἑκάτη προθύραιε, μεγασθενές. ἀλλὰ καὶ αὐτὸς χαῖρ᾽, Ἴανε προπάτορ, Ζεῦ ἄφθιτε· χαῖρ᾽, ὕπατε Ζεῦ. τεύχετε δ᾽ αἰγλήεσσαν ἐμοῦ βιότοιο πορείην βριθομένην ἀγαθοῖσι, κακὰς δ᾽ ἀπελαύνετε νούσους ἐκ ῥεθέων, ψυχὴν δὲ περὶ χθονὶ μαργαίνουσαν ἕλκετ᾽ ἐγερσινόοισι καθηραμένην τελετῇσι. ναί, λίτομαι, δότε χεῖρα, θεοφραδέας τε κελεύθους δείξατέ μοι χατέοντι. φάος δ᾽ ἐρίτιμον ἀθρήσω, κυανέης ὅθεν ἔστι φυγεῖν κακότητα γενέθλης. ναί, λίτομαι, δότε χεῖρα, καὶ ὑμετέροισιν ἀήταις ὅρμον ἐς εὐσεβίης με πελάσσατε κεκμηῶτα. χαῖρε, θεῶν μῆτερ, πολυώνυμε, καλλιγένεθλε· χαῖρ᾽, Ἑκάτη προθύραιε, μεγασθενές. ἀλλὰ καὶ αὐτὸς χαῖρ᾽, Ἴανε προπάτορ, Ζεῦ ἄφθιτε· χαῖρ᾽, ὕπατε Ζεῦ.