Περί κοινοκτημοσύνης των γυναικών/ανδρών στην πλατωνική «Πολιτεία»


Όπως λέγει ο Πρόκλος, στο «Εις τον Τίμαιο Πλάτωνος, βιβλίο Α’, 48.15 – 50.3», είναι εύκολο να δείξουμε κατά τρόπο σύμφωνο με τον Πλάτωνα πως εννοείται «τὸ κοινὸν ἐπὶ τῶν γυναικῶν». γιατί σημαίνει ότι οι «συνέρξεις» (συνευρέσεις)  επιτελούνται «ἐν ἀφωρισμένοις καιροῖς» «κατὰ τὸν νοῦν τῶν ἀρχόντων» και μαζί με θυσίες και ευχές, και ότι η «συνερχθεῖσα» (σύζυγος) δεν ανήκει ατομικά σε κανέναν, αλλά χωρίζει μετά την «σύνερξιν» και κατοικεί χωριστά, και πάλι σε άλλους καιρούς «συντάττεσθαι» (συνευρίσκεται) με αυτόν που θα εγκρίνουν οι φύλακες. Αυτά όμως που είναι καθορισμένα κατά αυτόν τον τρόπο, δείχνουν ότι το βαθύτερο νόημά τους ανάγεται στην Φύση.

Ας πούμε, λοιπόν, πως αυτά ταιριάζουν στην τάξη του σύμπαντος. Γιατί αυτά υπάρχουν πολύ πιο πριν στους θεούς λόγω της ενώσεως τους. Γιατί όλα είναι έκγονα τους, παρόλο που το καθένα χαρακτηρίζεται από διαφορετική ιδιότητα, και όλοι υπάρχουν μέσα σε όλα και όλοι είναι ενωμένοι με όλους μαζί με την αμιγή καθαρότητα που ταιριάζει στους θεούς, την οποία έχοντας στο νου του και ο Σωκράτης ασπάστηκε αυτή την «κοινωνία» (κοινοκτημοσύνη) και τη διανομή καθεμίας επιτηδειότητας (ασχολίας) στον καθένα ανάλογα με τη φύση του. Γιατί το «τὸ μὴ γινώσκειν» το εαυτού γέννημα, υπάρχει στους θεούς, επειδή «κοιναὶ μὲν αὐτοῖς αἱ νοήσεις, κοιναὶ δέ εἰσιν αἱ ποιήσεις». Το δε γεννηθέν έκαστος ως κοινό απάντων το ευεργετεί και το σώζει. Αλλά και το να θεωρούνται αδέρφια όλοι οι ομοταγείς (όσοι ανήκουν στην ίδια τάξη/γενιά), πατέρες και πρόγονοι όσοι ανήκουν σε προηγούμενη γενιά, και έκγονοι και παίδες όσοι ανήκουν σε μεταγενέστερη γενιά, έχει μεταφερθεί στην επίγεια πολιτεία από τους θεούς. Γιατί η ομοιότητα της ουσίας, ως αποτέλεσμα της προελεύσεως από την ίδια αιτία, επιδεικνύει «τὸ ἀδελφὸν τὸ ἐν ἐκείνοις» (την αδελφικότητα μεταξύ τους), η δε γόνιμος αιτία το προγονικό στοιχείο, και η απόρροια της ουσίας τους, απόρροια η οποία προοδεύει μέχρι την δεύτερη και τρίτη σειρά, επιδεικνύει το των έκγονων είδος. Γιατί και το να «συζεύγνυσθαι» η ίδια γυναίκα με διαφορετικούς άνδρες ή ό ίδιος άνδρας με περισσότερες γυναίκες μπορείς να το βρεις στους μυστικούς λόγους και στους λεγόμενους «ιερούς γάμους» των απόρρητων λεγομένων. Με αυτούς τους γάμους ο Πλάτων εξομοίωσε όσο μπορούσε τις υποδείξεις του για τους πολίτες και ονόμασε, στην «Πολιτεία, 458.e»,τους γάμους τους «Ιερούς Γάμους».

Αλλά και στην Φύση μπορεί να δει κανείς ένα και το ίδιο πράγμα να γίνεται υποδοχή διαφόρων Λόγων (λογικών αρχών), και ένα Λόγο να εμφανίζεται σε πλήθος υποδοχών του και να  εμφανίζεται σε πλήθος υποδοχών του και να απλώνεται σε περισσότερα αντικείμενα. Τα είδη αντιστοιχούν στα αρσενικά και οι υποδοχές στα θηλυκά. Γιατί, λοιπόν, αυτό ακριβώς που παρατηρείται στο σύμπαν, είναι παράδοξο στις ανθρώπινες ζωές ; Γιατί, θα απαντήσουμε, ολόκληρη η ανθρώπινη ψυχή έχει αποκοπεί από το σύμπαν και έχει γίνει διαιρετή, και για αυτό τα δόγματα που συμφωνούν με αυτή την κοινωνία (κοινοκτημοσύνη) της φαίνονται «δυσπαραδεκτότατα». Αν, λοιπόν, κανείς ακυρώσει την υποβάθμισή μας και ανυψώσει τον εαυτό του στο σύμπαν, μπορεί να αποδεχτεί αυτή την κοινωνία (κοινοκτημοσύνη), παραβλέποντας τη συμπάθεια που είναι κατανεμημένη στο πλήθος. Στο βαθμό, μάλιστα, που καθένας από εμάς στρέφεται προς το μέρος και κατακερματίζεται και απομακρύνεται σε μια ανάλογη ζωή, η οποία είναι άσχετη σχέση, άτακτη τάξη και αδιαίρετη διαίρεση.