Μανία & άγνοια


Ο Πρόκλος, στο «Εις τον Πλάτωνος πρώτον Αλκιβιάδη, βιβλίο Β’, 293.17 – 294.22», εξηγεί ότι όπως ο μαινόμενος άνθρωπος αγνοεί και τον εαυτό του και τους άλλους, έτσι και ο διπλά αμαθής. Και όπως στους μαινόμενους ακόμα κι αν έρθει ο γιατρός τους είναι άχρηστος, έτσι και σε αυτούς που έχουν τη διπλή άγνοια ακόμα και αν πάει κοντά τους ο επιστήμονας δεν είναι αποτελεσματικός. Διότι εκείνοι νομίζουν πως γνωρίζουν εξίσου με τους αληθινούς επιστήμονες, όπως λέγει ο Πλάτων στους «Νόμους, 716.a», «φλέγεται η ψυχή τους μέσα στην αλαζονεία», επειδή νομίζουν ότι δεν τους λείπει τίποτα και αξιώνουν να κάνουν όλα όσα και οι επιστήμονες.