Ορφικός Ύμνος εις Εκάτην


«Την ενοδία Εκάτη προσκαλώ, που κατέχει τις τριόδους, την εράσμια, την ουράνια και χθόνια και ενάλια, την κροκόπεπλη, που βρίσκεται στους τύμβους και βακχεύει μαζί με τις ψυχές των νεκρών, την Πέρσεια, την φίλη της ερήμου, που αγάλλεται με τα ελάφια, την νυκτέρια, την σκυλακίτην, την ισχυρή βασίλισσα, την ταυροπόλο, την άνασσα κλειδούχο παντός Κόσμου, την ηγεμόνη, την νύμφη, την κουροτρόφο, που συχνάζει στα όρη, ας ικετεύσουμε την κόρη να παρευρεθεί στις όσιες τελετές, πάντα ευμενής προς τον βουκόλο και με χαρούμενη ψυχή.»

Εἰνοδίαν Ἑκάτην κλήιζω, τριοδῖτιν, ἐραννήν, οὐρανίαν χθονίαν τε καὶ εἰναλίαν, κροκόπεπλον, τυμβιδίαν, ψυχαῖς νεκύων μέτα βακχεύουσαν, Περσείαν, φιλέρημον, ἀγαλλομένην ἐλάφοισι, νυκτερίαν, σκυλακῖτιν, ἀμαιμάκετον βασίλειαν, θηρόβρομον, ἄζωστον, ἀπρόσμαχον εἶδος ἔχουσαν, ταυροπόλον, παντὸς κόσμου κληιδοῦχον ἄνασσαν, ἡγεμόνην, νύμφην, κουροτρόφον, οὐρεσιφοῖτιν, λισσόμενος κούρην τελεταῖς ὁσίαισι παρεῖναι βουκόλωι εὐμενέουσαν ἀεὶ κεχαρηότι θυμῶι.