Ορφικός ύμνος Ποσειδώνος (θυμίαμα σμύρναν)


«Άκουσε, Ποσειδών γαιήοχε, κυανοχαίτα, ίππιε, που έχεις στα χέρια σου χαλκοτόρευτον τρίαινα, που κατοικείς στα θεμέλια του βαθύστερνου πόντου, ποντομέδων, αλίδουπε, βαρύκτυπε, εννoσίγαιε, που θάλλεις τα κύματα, που δίνεις χάρες, που οδηγείς άρμα με 4εις ίππους, που τινάζεις αλμυρό ύδωρ σε ενάλια κύματα, ο οποίος έλαβες δια κλήρου, τρίτατου μεριδίου το βαθύ ρεύμα της θάλασσας, τέρπεσαι στα κύματα μαζί με τα θηρία, πόντιε Δαίμονα που σώζεις τα έδρανα της γης και της εύδρομη ορμή των πλοίων, άγε σε εμάς ειρήνη, υγεία και αμέριστο όλβο.»

Κλῦθι, Ποσείδαον γαιήοχε, κυανοχαῖτα, ἵππιε, χαλκοτόρευτον ἔχων χείρεσσι τρίαιναν, ὃς ναίεις πόντοιο βαθυστέρνοιο θέμεθλα, ποντομέδων, ἁλίδουπε, βαρύκτυπε, ἐννοσίγαιε, κυμοθαλής, χαριδῶτα, τετράορον ἅρμα διώκων, εἰναλίοις ῥοίζοισι τινάσσων ἁλμυρὸν ὕδωρ, ὃς τριτάτης ἔλαχες μοίρης βαθὺ χεῦμα θαλάσσης, κύμασι τερπόμενος θηρσίν θ᾽ ἅμα, πόντιε δαῖμον· ἕδρανα γῆς σώζοις καὶ νηῶν εὔδρομον ὁρμήν, εἰρήνην, ὑγίειαν ἄγων ἠδ᾽ ὄλβον ἀμεμφῆ.