Ορφικός ύμνος Παλαίμονος (θυμίαμα μάνναν)


«Σύντροφε του πολυγηθούς βακχεχόροιου Διονύσου, που κατοικείς στους αγνούς αλικύμονες βυθούς του πόντου, σε καλώ, Παλαίμωνα, να έλθεις ευμενής επί των ευίερων τελετών, φανερόνοντας νέο πρόσωπο, και να σώζεις τους μύστες κατά χθόνα και κατά πόντον. Γιατί αεί όταν φαίνεται ο εναργής χειμώνας για τα ποντοπλάνα πλοία αναφαίνεσαι μόνος σωτήρας για τους θνητούς, διώχνοντας την χαλεπή μήνιν κατά πόντιο οίδμα.»

Σύντροφε βακχεχόροιο Διωνύσου πολυγηθοῦς, ὃς ναίεις πόντοιο βυθοὺς ἁλικύμονας, ἁγνούς, κικλήσκω σε, Παλαῖμον, ἐπ᾽ εὐιέροις τελεταῖσιν ἐλθεῖν εὐμενέοντα, νέωι γήθοντα προσώπωι,   καὶ σώζειν μύστας κατά τε χθόνα καὶ κατὰ πόντον· ποντοπλάνοις γὰρ ἀεὶ ναυσὶν χειμῶνος ἐναργὴς φαινομένου σωτὴρ μοῦνος θνητοῖς ἀναφαίνηι, ῥυόμενος μῆνιν χαλεπὴν κατὰ πόντιον οἶδμα.