Ορφικός ύμνος Ουρανού (θυμίαμα λίβανον)


«Ουρανέ παγγενέτωρ, αιέν ατειρές μέρος του Κόσμου, πρεσβυγένεθλε, αρχή πάντων και τελευτή πάντω, κόσμε πατήρ, που ελλισεσαι σφεριδών περί την γαία, οίκε των μακάριων θεών, που οδεύεις στις δίνες του ρόμβου, ουράνιος και χθόνιος φύλακας, που περιβάλεις τα πάντα, που έχεις στο στέρνο την αταλάντευτη ανάγκη της φύσεως, κυανόχρου, αδάμαστε, παναίολε, αιολόμορφε, πενδερκές, που έτεκες τον Κρόνο, μάκαρ, πανυπέρτατε Δαίμονα, άκουσε μας και οδήγησε στον νεοφάντη μύστη όσια ζωή.»

Οὐρανὲ παγγενέτωρ, κόσμου μέρος αἰὲν ἀτειρές, πρεσβυγένεθλ᾽, ἀρχὴ πάντων πάντων τε τελευτή, κόσμε πατήρ, σφαιρηδὸν ἑλισσόμενος περὶ γαῖαν, οἶκε θεῶν μακάρων, ῥόμβου δίναισιν ὁδεύων, οὐράνιος χθόνιός τε φύλαξ πάντων περιβληθείς, ἐν στέρνοισιν ἔχων φύσεως ἄτλητον ἀνάγκην, κυανόχρως, ἀδάμαστε, παναίολε, αἰολόμορφε, πανδερκές, Κρονότεκνε, μάκαρ, πανυπέρτατε δαῖμον, κλῦθ᾽ ἐπάγων ζωὴν ὁσίαν μύστηι νεοφάντηι.