Ορφικός ύμνος Διός αστραπέως (θυμίαμα λιβανομάνναν)


«Καλώ τον μέγα, τον αγνό, τον ερισμάραγον, τον περίφαντον, τον αέριον, τον φλογόεντα, τον πυρίδρομον, τον αεροφεγγή, που αστράπτει σέλας νεφών με παταγόδρομη αυδή, τον φρικώδη, τον βαρύμηνιν, τον ανίκητο αγνό θεόν, τον αστραπαίον Ζεύς, τον παγγενέτη, τον μέγιστο βασιλέα, να μας φέρει με ευμένεια την γλυκερή του βίου τελευτή.»

Κικλήσκω μέγαν, ἁγνόν, ἐρισμάραγον, περίφαντον, ἀέριον, φλογόεντα, πυρίδρομον, ἀεροφεγγῆ, ἀστράπτοντα σέλας νεφέων παταγοδρόμωι αὐδῆι, φρικώδη, βαρύμηνιν, ἀνίκητον θεὸν ἁγνόν, ἀστραπαῖον Δία, παγγενέτην, βασιλῆα μέγιστον, εὐμενέοντα φέρειν γλυκερὴν βιότοιο τελευτήν.