Εις Μητέρα Θεών (Ομήρου)


«Την Μητέρα πάντων των θεών και πάντων των ανθρώπων ύμνησε μου, καλλίφωνη Μούσα, θυγατέρα του μεγάλου Διός, η οποία τέρπεται με την ιαχή κροτάλων και τυμπάνων και με τον βρόμο των αυλών, και με την κλαγγή φγχαροπών λύκων και λεόντων, και με ηχήεντα όροι και δασομένες χαράδρες. Και εσύ με αυτή την αοιδή χαίρε μαζί με πάσες τις Θεές.»

       H13 t ` to     H14 6 {Εἰς Μητέρα Θεῶν}  

Μητέρα μοι πάντων τε θεῶν πάντων τ᾽ ἀνθρώπων ὕμνει Μοῦσα λίγεια Διὸς θυγάτηρ μεγάλοιο, ᾗ κροτάλων τυπάνων τ᾽ ἰαχὴ σύν τε βρόμος αὐλῶν εὔαδεν, ἠδὲ λύκων κλαγγὴ χαροπῶν τε λεόντων, οὔρεά τ᾽ ἠχήεντα καὶ ὑλήεντες ἔναυλοι.   Καὶ σὺ μὲν οὕτω χαῖρε θεαί θ᾽ ἅμα πᾶσαι ἀοιδῇ.