Εις Δήμητραν β’ (Ομήρου)


«Άρχομαι να αειδώ την εύκομη Δήμητρα, την σεμνή θεά, αυτήν και την Κόρη, την περικαλλή Περσεφόνεια. Χαίρε θεά, και σώζε τούτη την πόλη και άρχε της αοιδής.»

       H12 t ` to     H13   {Εἰς Δημήτραν}  

Δήμητρ᾽ ἠΰκομον σεμνὴν θεὰν ἄρχομ᾽ ἀείδειν, αὐτὴν καὶ κούρην, περικαλλέα Περσεφόνειαν.   Χαῖρε θεὰ καὶ τήνδε σάου πόλιν, ἄρχε δ᾽ ἀοιδῆς.