Τα 148 Δελφικά Παραγγέλματα ή “Πυθίας Γράμματα”


Θαλής Εξαμύου Μιλήσιος :

«1. Τα εχέγγυα παρά της άτης. 2. Να θυμάσαι τους φίλους παρόντες και απόντες. 3. Μην καλλωπίζεις την όψη, αλλά να είσαι καλός στα επιτηδεύματα. 4. Μην πλουτίζεις με κακό τρόπο. 5. Να μην σε διαβάλει λόγος προς αυτούς που σε εμπιστεύονται. 6. Μην βαριέσαι να κολακεύεις τους γονείς. 7. Μην δέχεσαι το φαύλο από τον πατέρα σου. 8. Ότι βοήθεια παρέχεις στους γονείς, την ίδια και ο ίδιος να προσδέχεσαι από τα τέκνα σου όταν γεράσεις. 9. Είναι δύσκολο να γνωρίσεις τον εαυτό του. 10. Είναι ήδιστο να τυχαίνει αυτό που επιθυμείς. 11. Η αργία είναι ανιαρή. 12. Η ακρασία είναι βλαβερή. 13. Η απαιδευσία είναι βαριά. 14. Να διδάσκεις και να μαθαίνεις το ωφελιμότερο. 15. Να μην είσαι αργός ακόμη και αν πλουτείς. 16. Να κρύβεις τα κακά εν τω οίκω. 17. Καλύτερα να φθονείς παρά να οικτίρεις. 18. Να τιμάς το μέτρο. 19. Να μην πιστεύεις τους πάντες. 20. Όταν άρχεις να κοσμείς τον εαυτό σου.»[1]

Πιττακός Ύρρα  Λέσβιος :

«1. Να γνωρίζεις την κατάλληλη στιγμή. 2. Να μην λες αυτό που πρόκειται να κάνεις, γιατί αν αποτύχεις θα σε καταγελάσουν. 3. Να τιμάς τα επιτήδεια. 4. Όσα απεχθάνεσαι στους άλλους να μην τα ποιείς στους άλλους. 5. Να μην κοροϊδεύεις τον αδυνατούντα να πράξει γιατί σε αυτά κάθεται η νέμεσι των θεών. 6. Να αποδίδεις τις παρακαταθήκες. 7. Να ανέχεσαι να ελαττώνεσαι λίγο από τους πλησίον σου. 8. Να μην ομιλείς με κακό τρόπο για τον φίλο ούτε με καλόν για τον εχθρό, γιατί αυτό είναι ασυλόγιστο. 9. Είναι δύσκολο να δεις το μέλλον, ασφαλές το γενόμενο. 10. Η γη είναι πιστή η θάλασσα άπιστη. 11. Το κέρδος είναι άπληστο. 12. Να κατέχεις τα δικά σου. 13. Να θεραπεύεις την ευσέβεια, την παιδεία, την σωφροσύνη, την φρόνηση, την αλήθεια, την πίστη, την εμπειρία, την επιδεξιότητα, την εταιρεία, την επιμέλεια, την οικονομία και την τέχνη.».[2]

Βίας Τευταμίδου Πρηνεύς:

«1. Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι κακοί. 2. Πρέπει κοιτάζοντας σε κάτοπτρο, εάν φαίνεσαι καλός, να ποιείς καλά. Εάν αισχρός, να διορθώνεις το ελλιπές της φύσεως με την καλοκαγαθία. 3. Να επιχειρείς βραδέως, όμως ότι αρχίζεις, να το βεβαιώνεις. 4. Να μισείς να μιλάς γρήγορα, για να μην αμαρτάνεις, γιατί ακολουθεί μετάνοια. 5. Μην είσαι ούτε ευήθης ούτε κακοήθης. 6. Μην προσδέχεσαι την αφροσύνη. 7. Αγάπα την φρόνηση. 8. Περί θεών λέγε ότι Είναι. 9. Να νοείς αυτό που πράττεις. 10. Να ακούς πολλά. 11. Να λαλείς καίρια. 12. Ενώ είσαι φτωχός μην επιτιμάς τους πλούσιους, εκτός αν ωφεληθείς πολύ. 13. Μην επαινείς ανάξιο πλούτο για πλούτο. 14. Να λαμβάνεις με την πειθώ και όχι με την βία. 15. Για ότι αγαθό πράττεις, να θεωρείς αιτία τους θεούς και όχι τον εαυτό σου. 16. Να αποκτάς στην νεότητα ευπραξία, και στο γήρας σοφία. 17. Να έχεις μνήμη στα έργα, ευλάβεια στον καιρού, γενναιότητα στον τρόπο, εγκράτεια στον πόνο, ευσέβεια στον φόβο, φιλία στον πλούτο, πειθώ στον λόγο, κόσμο στην σιγή, δικαιοσύνη στην γνώμη, ανδρεία στην τόλμη, δυναστεία στην πράξη και ηγεμονία στην δόξα.»[3]

Σόλων Εξηκεστίδου Αθηναίος:

«1. Μηδέν Άγαν. 2. Μην κρίνεις, αλλιώς θα γίνεις εχθρός σε αυτόν που κρίθηκε. 3. Να αποφεύγεις την ηδονή, που τίκτει λύπη. 4. Φύλασσε την καλοκαγαθία του τρόπου σου πιστότερα από τον όρκο. 5. Σφράγισε τους λόγους με σιγή, και την σιγή με καιρό. 6. Μην ψεύδεσαι αλλά αλήθευε. 7. Τα σπουδαία μελέτα. 8. Μη θεωρείς τίποτα δικαιότερο από τους γονείς. 9. Μην αποκτά γρήγορα φίλους, αυτούς που θα αποκτήσεις όμως, μην τους αποδοκιμάζεις γρήγορα. 10. Αν μάθεις να άρχεσαι, γνωρίζεις να άρχεις. 11. Τις ευθύνες που αξιώνεις να δίνεις στους άλλους, να τις αναλαμβάνεις και ο ίδιος. 12. Μην συμβουλεύεις τα ήδιστα, αλλά τα βέλτιστα στους πολίτες. 13. Μην θρασύνεσαι. 14. Μην ομιλείς στους κακούς. 15. Να τιμάς τους Θεούς. 16. Να ευσεβείς προς τους φίλους. 17. Αυτό που δεν έχεις δει, μην το λες. 18. Να σιγείς για αυτό που γνωρίζεις. 19. Να είσαι πράος με τους δικούς σου. 20. Να τεκμαίρεις τα αφανή από τα φανερά.»[4]

Κλεόβουλος Ευαγόρου Λίνδιος(Ρόδιος):

«1. Μέτρον άριστο. 2. Πρέπει να αίδεσαι τον πατήρ σου. 3. Να έχεις ευ το σώμα σου και την ψυχή σου. 4. Να είσαι φιλήκοος και όχι πολύλαλος. 5. Να είσαι πολυμαθής παρά αμαθής. 6. Να αποκτήσεις εύφημη γλώσσα. 7. Η αρετή είναι οικείο η κακία είναι αλότριο. 8. Να μισείς την αδικία, να φυλάτεις την ευσέβεια. 9. Να συμβουλεύεις τα βέλτισα στους πολίτες. 10. Να συγκρατείς την ηδονή. 11. Να μην πράτεις τίποτα με βία. 12. Να παιδεύεις τα τέκνα. 13. Να εύχεσαι στην τύχη. 14. Να διαλύεις τις έχθρες. 15. Να θεωρείς πολέμιο τον εχθρό του δήμου. 16. Να μην μάχεσαι γυναίκα ούτε να υπερφρονείς μπροστά σε άλλους. Γιατί το ένα μπορεί να επιφέρει άνοια και το άλλο μανία. 17. Να μην τιμωρείς τους δούλους του οίκου σου όταν είναι μεθυσμένοι. Αλλιώς, θα φανεί ότι είσαι μεθυσμένος. 18. Να κάνεις γάμο εκ των ομοίων. Γιατί αν κάνεις εκ των κρειττόνων σου, θα αποκτήσεις δεσπότες και όχι συγγενείς. 19. Μην περιγελάς μαζί με αυτόν που κοροϊδεύει. Γιατί θα είσαι απεχθείς σε αυτούς που κοροϊδεύοντ. 20. Όταν ευπορείς να μην υπερηφανεύεσαι, και όταν απορείς να μην ταπεινώνεσαι.».[5]

Περίανδρος Κύψελου Κορίνθιος :

«1. Μελέτα το Πάν. 2. Η ησυχία είναι καλόν. 3. Η προπέτεια είναι επισφαλείς. 4. Το κέρδος είναι αισχρό. 5. …φύσεως κατηγορία. 6. Η δημοκρατία είναι κρείττον από την τυρρανίδα. 7. Οι ηδονές είναι θνητές, οι αρετές αθάνατες. 8. Να είσαι μέτριος όταν ευτυχείς, και φρόνιμος όταν ατυχείς. 9. Αν είσαι τσιγκούνης είναι κρείττον να αποθάνεις παρά να ζεις με ένδεια. 10. Να παρασκευάσεις τον εαυτό τους αντάξιο των γονέων σου. 11. Όταν ζεις να επαινείσαι και όταν πεθάνεις να μακαρίζεσαι. 12. Να είσαι ο ίδιος με τους φίλους σου όταν ευτυχούν και όταν ατυχούν 13. Αυτό που θα ομολογήσεις εκούσια να το διατηρείς, γιατί είναι πονηρό να το παραβείς. 14. Μην εκφέρεις λόγους απόρρητους. 15. Να λοιδορείς μόνο όταν θα γίνεις γρήγορα φίλος. 16. Να τιμάς τους παλαιούς νόμους, και τα πρόσφατα φαγητά. 17. Όχι μόνο να κολάζεις τους αμαρτάνοντες, αλλά να κωλύεις και τους μελλοντικούς αμαρτάνοντες. 18. Κρύπτε την δυστυχίας σου για να μην ευφράνεις τους εχθρούς σου.»[6]

Χίλων Δαμαγήτου Λακεδαιμόνιος:

«1. Γνώθι Σ’αυτόν. 2. Όταν πίνεις μην ομιλείς πολύ γιατί θα αμαρτήσεις. 3. Μην απειλείς τους ελευθέρους γιατί δεν είναι δίκαιο. 4. Μην κακολογείς τους πλησίων σου, αλλιώς θα ακούσεις αυτά που θα σε λυπήσουν. 5. Στα δείπνα των φίλων να πηγαίνεις βραδέως, όμως στις ατυχίες τους ταχέως. 6. Να τελείς ευτελείς γάμους. 7. Να μακαρίζεις τον τελευτηκότα. 8. Να σέβεσαι τον πρεσβύτερο. 9. Να μισείς αυτόν που περιεργάζεται τα αλλότρια. 10. Να επιλέγεις την ζημιά παρά το αισχρό κέρδος. Γιατί το ένα θα σε λυπήσει μια φορά, το άλλο όμως αεί. 11. Να μην κοροϊδεύεις τον δυστιχούντα. 12. Αν είσαι τραχύς να κάνεις τον εαυτό σου ήσυχο, ώστε να σε αισχύνονται περισσότερο παρά να σε φοβούνται. 13. Να προστατεύεις την οικία σου. 14. Να μην προτρέχει η γλώσσα σου του νοός. 15. Να συγκρατείς τον θυμό. 16. Να μην επιθυμείς τα αδύνατα. 17. Στην οδό να μην σπεύδεις να προσπεράσεις. 18. Να μην κουνάς το χέρι γιατί είναι μανικό. 19. Να πείθεσαι στους νόμους. 20. Όταν αδικείσαι να είσαι διαλλακτικός, όταν υβρίζεσαι να τιμωρείς.»[7]

Κυριακή Η. Λαμπίρη (Αριστοδίκη) & Ευστάθιος Δ. Κεφάλας (Αμφικτύων) – 5/1/2017 : Ακάδημος”, αμφικτυονία Πανελλήνιας (Ορφικής) Θεολογίας & Πλατωνικής Φιλοσοφίας –  φιλοσοφομεν γνησως τε κα κανς

Screenshot_3


[1]       Apophthegmata  4.1 ` to     Apophthegmata  4.10 4  {<Θαλῆς Ἐξαμύου Μιλήσιος ἔφη.>}   1.  ἐγγύα, πάρα δ᾽ ἄτα.  2.  φίλων παρόντων καὶ ἀπόντων μέμνησο.  3.  μὴ τὴν ὄψιν καλλωπίζου, ἀλλ᾽ ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν ἴσθι καλός.  4.  μὴ πλούτει κακῶς. 5.  μή σε διαβαλλέτω λόγος πρὸς τοὺς πίστεως κεκοινωνηκότας.  6.  κολακεύειν γονεῖς μὴ ὄκνει.  7.  μὴ πατρὸς δέχου τὸ φαῦλον.  8.  οἵους ἂν ἐράνους ἐνέγκηις τοῖς γονεῦσι, τοιούτους αὐτὸς ἐν τῶι γήραι παρὰ τῶν τέκνων προσδέχου.  9.  χαλεπὸν τὸ ἑαυτὸν γνῶναι.  10.  ἥδιστον οὗ ἐπιθυμεῖς τυχεῖν.  11.  ἀνιαρὸν ἀργία.  12.  βλαβερὸν ἀκρασία. 13.  βαρὺ ἀπαιδευσία.  14.  δίδασκε καὶ μάνθανε τὸ ἄμεινον.  15.  ἀργὸς μὴ ἴσθι, μηδ᾽ ἂν πλουτῆις.  16.  κακὰ ἐν οἴκωι κρύπτε.  17.  φθονοῦ μᾶλλον ἢ οἰκτίρου. 18.  μέτρωι χρῶ.  19.  μὴ πᾶσι πίστευε.  20.  ἄρχων κόσμει σεαυτόν.

[2]       Apophthegmata  5.1 ` to     Apophthegmata  5.10 5  {<Πιττακὸς Ὕρρα Λέσβιος ἔφη.>}   1.  καιρὸν γνῶθι.  2.  ὃ μέλλεις ποιεῖν, μὴ λέγε· ἀποτυχὼν γὰρ καταγελασθήσηι. 3.  τοῖς ἐπιτηδείοις χρῶ.  4.  ὅσα νεμεσᾶις τῶι πλησίον, αὐτὸς μὴ ποίει.  5.  ἀπραγοῦντα μὴ ὀνείδιζε· ἐπὶ γὰρ τούτοις νέμεσις θεῶν κάθηται.  6.  παρακαταθήκας ἀπόδος.  7.  ἀνέχου ὑπὸ τῶν πλησίον μικρὰ ἐλαττούμενος.  8.  τὸν φίλον κακῶς μὴ λέγε μηδ᾽ εὖ τὸν ἐχθρόν· ἀσυλλόγιστον γὰρ τὸ τοιοῦτον.  9.  δεινὸν συνιδεῖν τὸ μέλλον, ἀσφαλὲς τὸ γενόμενον.  10.  πιστὸν γῆ, ἄπιστον θάλασσα.  11.  ἄπληστον κέρδος.  12.  κτῆσαι ἴδια.  13.  θεράπευε εὐσέβειαν, παιδείαν, σωφροσύνην, φρόνησιν, ἀλήθειαν, πίστιν, ἐμπειρίαν, ἐπιδεξιότητα, ἑταιρείαν, ἐπιμέλειαν, οἰκονομίαν, τέχνην.

[3]       Apophthegmata  6.1 ` to     Apophthegmata  6.13 6  {<Βίας Τευταμίδου Πριηνεὺς ἔφη.>}   1.  οἱ πλεῖστοι ἄνθρωποι κακοί.  2.  εἰς κάτοπτρον, ἔφη, ἐμβλέψαντα δεῖ, εἰ μὲν καλὸς φαίνηι, καλὰ ποιεῖν· εἰ δὲ αἰσχρός, τὸ τῆς φύσεως ἐλλιπὲς διορθοῦσθαι τῆι καλοκαγαθίαι.  3.  βραδέως ἐγχείρει· οὖ δ᾽ ἂν ἄρξηι, διαβεβαιοῦ.  4.  μίσει τὸ ταχὺ λαλεῖν, μὴ ἁμάρτηις· μετάνοια γὰρ ἀκολουθεῖ.  5.  μήτ᾽ εὐήθης ἴσθι μήτε κακοήθης.  6.  ἀφροσύνην μὴ προσδέχου.  7.  φρόνησιν ἀγάπα.  8.  περὶ θεῶν λέγε, ὡς εἰσίν.  9.  νόει τὸ πραττόμενον.  10.  ἄκουε πολλά.  11.  λάλει καίρια.  12.  πένης ὢν πλουσίοις μὴ ἐπιτίμα, ἢν μὴ μέγα ὠφελῆις.  13.  ἀνάξιον ἄνδρα μὴ ἐπαίνει διὰ πλοῦτον.  14.  πείσας λαβέ, μὴ βιασάμενος  15.  ὅ τι ἂν ἀγαθὸν πράσσηις, θεούς, μὴ σεαυτὸν αἰτιῶ.  16.  κτῆσαι ἐν μὲν νεότητι εὐπραξίαν, ἐν δὲ τῶι γήραι σοφίαν. 17.  ἕξεις ἔργωι μνήμην, καιρῶι εὐλάβειαν, τρόπωι γενναιότητα, πόνωι ἐγκράτειαν, φόβωι εὐσέβειαν, πλούτωι φιλίαν, λόγωι πειθώ, σιγῆι κόσμον, γνώμηι δικαιοσύνην, τόλμηι ἀνδρείαν, πράξει δυναστείαν, δόξηι ἡγεμονίαν.

[4]       Apophthegmata  2.1 ` to     Apophthegmata  2.11 2  {<Σόλων Ἐξηκεστίδου Ἀθηναῖος ἔφη.>}   1.  μηδὲν ἄγαν.  2.  κριτὴς μὴ κάθησο· εἰ δὲ μή, τῶι ληφθέντι ἐχθρὸς ἔσηι.  3.  ἡδο νὴν φεῦγε, ἥτις λύπην τίκτει.  4.  φύλασσε τρόπου καλοκαγαθίαν ὅρκου πιστοτέραν. 5.  σφραγίζου τοὺς μὲν λόγους σιγῆι, τὴν δὲ σιγὴν καιρῶι.  6.  μὴ ψεύδου, ἀλλ᾽ ἀλή θευε.  7.  τὰ σπουδαῖα μελέτα.  8.  τῶν γονέων μὴ λέγε δικαιότερα.  9.  φίλους μὴ ταχὺ κτῶ, οὓς δ᾽ ἂν κτήσηι, μὴ ταχὺ ἀποδοκίμαζε.  10.  ἄρχεσθαι μαθὼν ἄρχειν ἐπιστήσηι.  11.  εὔθυναν ἑτέρους ἀξιῶν διδόναι καὶ αὐτὸς ὕπεχε.  12.  συμβούλευε μὴ τὰ ἥδιστα, ἀλλὰ τὰ βέλτιστα τοῖς πολίταις.  13.  μὴ θρασύνου.  14.  μὴ κακοῖς ὁμίλει.  15.  χρῶ τοῖς θεοῖς.  16.  φίλους εὐσέβει.  17.  ὃ ἂν <μὴ> ἴδηις, μὴ λέγε. 18.  εἰδὼς σίγα.  19.  τοῖς σεαυτοῦ πρᾶος ἴσθι.  20.  τὰ ἀφανῆ τοῖς φανεροῖς τεκμαίρου.

[5]       Testimonia 5.5 ` to     Apophthegmata  6.6 {<Κλεόβουλος Εὐαγόρου Λίνδιος ἔφη.>}   1.  μέτρον ἄριστον.  2.  πατέρα δεῖ αἰδεῖσθαι.  3.  εὖ τὸ σῶμα ἔχειν καὶ τὴν ψυχήν. 4.  φιλήκοον εἶναι καὶ μὴ πολύλαλον.  5.  πολυμαθῆ ἢ ἀμαθῆ.  6.  γλῶσσαν εὔφημον κεκτῆσθαι.  7.  ἀρετῆς οἰκεῖον, κακίας ἀλλότριον.  8.  ἀδικίαν μισεῖν, εὐσέβειαν φυλάσσειν.  9.  πολίταις τὰ βέλτιστα συμβουλεύειν.  10.  ἡδονῆς κρατεῖν.  11.  βίαι μηδὲν πράττειν.  12.  τέκνα παιδεύειν.  13.  τύχηι εὔχεσθαι.  14.  ἔχθρας διαλύειν.  15.  τὸν τοῦ δήμου ἐχθρὸν πολέμιον νομίζειν.  16.  γυναικὶ μὴ μάχεσθαι μηδὲ ἄγαν φρονεῖν ἀλλοτρίων παρόντων· τὸ μὲν γὰρ ἄνοιαν, τὸ δὲ μανίαν δύναται παρέχειν.  17.  οἰκέτας παρ᾽ οἶνον μὴ κολάζειν· εἰ δὲ μή, δόξεις παροινεῖν.  18.  γαμεῖν ἐκ τῶν ὁμοίων· ἐὰν γὰρ ἐκ τῶν κρειττόνων, δεσπότας, οὐ συγγενεῖς κτήσηι.  19.  μὴ ἐπιγελᾶν τῶι σκώπτοντι· ἀπεχθὴς γὰρ ἔσηι τοῖς σκωπτομένοις.  20.  εὐποροῦντα μὴ ὑπερήφανον εἶναι, ἀποροῦντα μὴ ταπεινοῦσθαι.

[6]       Apophthegmata  7.1 ` to     Apophthegmata  7.11 7  {<Περίανδρος Κυψέλου Κορίνθιος ἔφη.>}   1.  μελέτα τὸ πᾶν.  2.  καλὸν ἡσυχία.  3.  ἐπισφαλὲς προπέτεια.  4.  κέρδος αἰσχρόν. 5.   φύσεως κατηγορία.  6.  δημοκρατία κρεῖττον τυραννίδος.  7.  αἱ μὲν ἡδοναὶ θνηταί, αἱ δ᾽ ἀρεταὶ ἀθάνατοι.  8.  εὐτυχῶν μὲν μέτριος ἴσθι, ἀτυχῶν δὲ φρόνιμος. 9.  φειδόμενον κρεῖττον ἀποθανεῖν ἢ ζῶντα ἐνδεῖσθαι.  10.  σεαυτὸν ἄξιον παρασκεύαζε τῶν γονέων.  11.  ζῶν μὲν ἐπαινοῦ, ἀποθανὼν δὲ μακαρίζου.  12.  φίλοις εὐτυχοῦσι καὶ ἀτυχοῦσιν ὁ αὐτὸς ἴσθι.  13.  ὃ ἂν ἑκὼν ὁμολογήσηις, <διατήρει>· πονηρὸν <γὰρ τὸ> παραβῆναι.  14.  λόγων ἀπορρήτων ἐκφορὰν μὴ ποιοῦ.  15.  λοιδοροῦ ὡς ταχὺ φίλος ἐσόμενος.  16.  τοῖς μὲν νόμοις παλαιοῖς χρῶ, τοῖς δὲ ὄψοις προσφάτοις. 17.  μὴ μόνον τοὺς ἁμαρτάνοντας κόλαζε, ἀλλὰ καὶ τοὺς μέλλοντας κώλυε.  18.  δυστυ χῶν κρύπτε, ἵνα μὴ τοὺς ἐχθροὺς εὐφράνηις.

[7]       Apophthegmata  3.1 ` to     Apophthegmata  3.12 3  {<Χίλων Δαμαγήτου Λακεδαιμόνιος ἔφη.>}   1.  γνῶθι σαυτόν.  2.  πίνων μὴ πολλὰ λάλει· ἁμαρτήσει γάρ.  3.  μὴ ἀπείλει τοῖς ἐλευθέροις· οὐ γὰρ δίκαιον.  4.  μὴ κακολόγει τοὺς πλησίον· εἰ δὲ μή, ἀκούσηι, ἐφ᾽ οἷς λυπηθήσηι.  5.  ἐπὶ τὰ δεῖπνα τῶν φίλων βραδέως πορεύου, ἐπὶ δὲ τὰς ἀτυχίας ταχέως.  6.  γάμους εὐτελεῖς ποιοῦ.  7.  τὸν τετελευτηκότα μακάριζε.  8.  πρεσβύτερον σέβου.  9.  τὸν τὰ ἀλλότρια περιεγραζόμενον μίσει.  10.  ζημίαν αἱροῦ μᾶλλον ἢ κέρδος αἰσχρόν· τὸ μὲν γὰρ ἅπαξ λυπήσει, τὸ δὲ ἀεί.  11.  τῶι δυστυχοῦντι μὴ ἐπιγέλα.  12.  τραχὺς ὢν ἥσυχον σεαυτὸν πάρεχε, ὅπως σε αἰσχύνωνται μᾶλλον ἢ φοβῶνται.  13.  τῆς ἰδίας οἰκίας προστάτει.  14.  ἡ γλῶσσά σου μὴ προτρεχέτω τοῦ νοῦ.  15.  θυμοῦ κράτει.  16.  μὴ ἐπιθύμει ἀδύνατα.  17.  ἐν ὁδῶι μὴ σπεῦδε προά γειν.  18.  μηδὲ τὴν χεῖρα κινεῖν· μανικὸν γάρ.  19.  νόμοις πείθου.  20.  ἀδικούμενος διαλλάσσου, ὑβριζόμενος τιμωροῦ.